روایاتی از وضعیت «سپیده رشنو» در زندان

۲۲:۴۹ - ۱۴ مرداد ۱۴۰۱


گروه سیاسی: پس از اینکه خبرگزاری حقوق بشری هرانا دیروز ادعا کرد، سپیده رشنو در روز پنجشنبه ۳۰ تیرماه ...


گروه سیاسی: پس از اینکه خبرگزاری حقوق بشری هرانا دیروز ادعا کرد، سپیده رشنو در روز پنجشنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۱ همراه با تعداد زیادی مامور، شبانه به بیمارستان طالقانی تهران منتقل شد تا به دلیل خطر خونریزی داخلی ناشی از ضربه در ناحیه شکمی از او عکس‌برداری شود، حسین رونقی، فعال حقوق بشر هم خبر داد که رشنو در روزهای ابتدایی بازداشتش اعتصاب غذا کرده و در حال حاضر اطلاعی از وضع اعتصابش موجود نیست. به گفته او، برخی شاهدان عینی هم گفته‌اند او را در بهداری زندان اوین با پای لنگان و باند‌پیچی‌شده‌ دیده‌اند.
سپیده رشنو ۲۸ ساله، داستان‌نویس و ویراستار، پس از اعتراض به زن محجبه‌ای که در اتوبوس درباره حجاب به او تذکر داده و تهدید کرده بود که ویدیوی او را "به سپاه' می‌دهد"، بازداشت و پس از مدتی "اعترافات اجباری" او در روز شنبه ۸ مرداد (۳۰ ژوئیه) پخش شد. بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی با اشاره به آثار کبودی در زیر چشم راست او گمانه‌زنی کرده بودند، این دختر معترض به حجاب اجباری ''تحت آزار و اذیت جسمی'' مجبور به اعتراف علیه خود شده است.
سپیده رشنو که اهل خرم‌آباد است، در پی اعتراض به تذکر حجاب در اتوبوس بی‌‌آرتی دستگیر شد و در حالی کماکان در بازداشت به سر می‌برد که تاکنون از حق دسترسی به وکیل محروم بوده و هنوز از اتهامات مطرح شده علیه او خبری منتشر نشده است. دلیل بازداشت سپیده رشنو به ماجرای صبح شنبه، ۲۵ تیر بازمی‌گردد. در فیلمی که از او در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، دیده می‌شود که مسافران یک "آمر به معروف" را در اولین ایستگاه بیرون انداختند. اما دوشنبه ۲۷ تیر، خبرگزاری فارس نزدیک به سپاه نوشت: «خانم بدحجاب که عضو یک شبکه سازمان‌یافته کشف حجاب و مرتبط با مسیح علی‌نژاد بوده، تا قبل از غروب همان روز دستگیر شد.» دستگیری و پس از آن پخش "اعترافات اجباری" سیپده رشنو با واکنش‌های گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی همراه شد و برخی از حقوقدانان اقدام صدا و سیما در پخش اعترافات اجباری را "مصداق عمل مجرمانه" دانستند.
پخش "اعترافات اجباری" از صدا و سیمای جمهوری اسلامی موضوع تازه‌ای نیست. شماری از زندانیان سیاسی پیشین نیز پیش از این اعتراف علیه خود را تصمیمی اجباری توصیف کرده‌‌ بودند که اغلب، آخرین گزینه زندانی به شمار می‌رود و در شرایطی به آن تن می‌دهد که از سایر گزینه‌ها ناامید شده‌اند.